Guido Kees


Guido Kees, jeugdauteur van o.a. ‘Het Potlood’ en theatermaker, vertelt over zichzelf, over verhalen en over hoe ‘woorden de adem van de ziel’ kunnen zijn.

18.30u

Jeugdbibliotheek

Na het nieuws van de sluiting van Ford Genk en het overwinnen van een ziekte bij zijn vrouw besloot Guido Kees een droom waar te maken en een echt boek te schrijven:
Nadat mijn vrouw uit het het ziekenhuis kwam, fietsten we naar Lourdes. Om iedereen gerust te stellen onderweg, schreef ik dagelijks een blog. Die werd heel goed gelezen door iedereen (vrienden, familie, vreemden…). Na positieve commentaar over mijn schrijfstijl op die blog, schreef ik een jeugdverhaal dat mijn vrouw naar de uitgever stuurde. Mijn eerste boek was een feit: ‘Geen Spoor van Kevin’. Mijn tweede idee was nog gekker: een boek uitgeven in Amerika. Ook dit lukte: ‘The Pencil’.
Beide boeken bleken nog maar het begin voor Kees’ carrière als auteur:
De nederlandstalige versie kwam hier ook in de boekenrekken: ‘Het Potlood’. Een filmproducent las het boek en kocht de filmrechten. Ik mocht het scenario ook schrijven. De voorbereidingen voor de film nemen veel tijd in beslag, maar zijn lopende. Ondertussen mocht ik ook de boeken schrijven bij de jeugdserie ‘De Zoon Van Artan’. De serie kwam op tv en de boeken werden door Lannoo uitgegeven. Omdat ik ook in het zogenaamde ontmantelingsteam van Ford Genk zat, werkte ik met een aantal bedienden nog een jaar langer op Ford Genk. Ik schreef hierover een stukje op mijn blog en dat werd opgepikt door de media. Hierdoor contacteerde een theatergezelschap me om hun te helpen met de tekst van een voorstelling over de sluiting van Ford: ‘Schroot’.
Over het project waar hij momenteel aan werkt, mag Kees voorlopig niets kwijt. Toch tipt Kees dat we er volgend jaar ongetwijfeld iets over zullen oppikken in de media. Wij kijken er alvast naar uit!